عشق کودکی

emix — Wed, 26 Dec 2007 19:37:17 GMT

از این می ترسم که همه بیدار نشوند

دوستان خلقته ما چیزی نیست که می بینید

خلقته ما چیزیه که بهش می اندیشیم ...

به امیده روزی که همه بفهمن راز خلقت را ...

وای که ...

emix — Sat, 29 Sep 2007 10:08:53 GMT

هيچ جز حسرت نباشد كار من

بخت بد بيگانه اي شد يار من

بي گنه زنجير بر پايم زدند

واي از اين زندان محنت بار من

واي از اين چشمي كه مي كاود نهان

روز و شب در چشم من راز مرا

گوش بر در مينهد تا بشنود

شايد آن گمگشته آواز مرا

مرگ دیگر

emix — Wed, 05 Sep 2007 18:05:18 GMT

مرگ در هر حالتي تلخ است

اما من

دوستت دارم كه چون از ره در آيد مرگ

درشبي آرام چون شمعي شوم خاموش

ليك مرگ ديگري هم هست

دردناك اما شگرف و سركش و مغرور

مرگ مردان مرگ در ميدان

با تپيدن هاي طبل و شيون شيپور

با صفير تير و برق تشنه شمشير

غرقه در خون پيكري افتاده در زير سم اسبان

و چه شيرين است

رنج بردن

پافشردن

در ره يك ‌آرزو مردانه مردن

وندر اميد بزرگ خويش

با سرود زندگي بر لب

جان سپردن

آه اگر بايد

زندگاني را به خون خويش رنگ آرزو بخشيد

و به خون خويش نقش صورت دلخواه زد بر پرده اميد

من به جان و دل پذيرا ميشوم اين مرگ خونين را...

love

emix — Fri, 17 Aug 2007 10:48:18 GMT

دو نفر که همديگر را خيلي دوست داشتند و يک لحظه نمي توانستند از هم جدا باشند.

با خواندن يک جمله معروف از هم جدا مي شوند تا يکديگر رو امتحان کنند...

و هر کدام در انتظار ديگري همديگر را نمي بينند.

چون هر دو به صورت اتفاقي و به جمله معروف ويليام شکسپير بر مي خورند:

« عشقت را رها کن، اگر خودش برگشت، مال تو است و اگر برنگشت از قبل هم مال تو نبوده »

کمند عشق

emix — Fri, 03 Aug 2007 16:04:07 GMT

خدا مشتي خاك را برگرفت. مي‌خواست ليلي را بسازد، از خود در او دميد،و ليلي پيش از آنكه

با خبر شود، عاشق شد. سالياني‌ست كه ليلي عشق مي‌ورزد. ليلي بايد عاشق باشد زيرا خداوند

در او دميده است و هر كه خدا در او بدمد، عاشق مي‌شود. ليلي نام تمام دختران زمين است نام

ديگر انسان. خدا گفت: به دنيايتان مي‌آورم تا عاشق شويد. آزمونتان تنها همين است: عشق.

و هر كه عاشق‌تر آمد، نزديك‌تر است. پس، نزديك‌تر آييد. نزديك‌تر. عشق، كمند من است. كمندي

كه شما را پيش من مي‌آورد كمندم را بگيريد. و ليلي كمند خدا را گرفت. خدا گفت: عشق،

گفتگوست، گفتگو با من با من گفتگو كنيد. و ليلي تمام كلمه‌هايش را به خدا داد. ليلي هم‌صحبت

خدا شد. خدا گفت: عشق، همان نام من است كه مشتي خاكم را به نور بدل مي‌كند، و ليلي مشتي

نور شد در دستان خداوند. خدا به شيطان گفت: ليلي را سجده كن. شيطان غرور داشت، سجده

نكرد. گفت، من از آتشم و ليلي از گل است. خدا گفت: سجده كن، زيرا من چيزي مي‌خواهم، من

چيزي مي‌دانم كه تو نمي‌داني. شيطان سجده نكرد، سركشي كرده و رانده شد و كينه ليلي را به

دل گرفت. شيطان قسم خورد كه ليلي را بي‌آبرو كند و تا واپسين روز حيات، فرصت خواست.

خدا مهلتش داد، اما گفت: نمي‌تواني، هرگز نمي‌تواني ليلي دردانه من است. قلبش چراغ من است

و دستش در دست من. گمراهي‌اش را نمي‌تواني، حتي تا واپسين روز حيات.

شيطان مي‌داند ليلي همان است كه از فرشته‌ها بلاتر مي‌رود، پس مي‌كوشد بال ليلي را زخمي

كند عمري است كه شيطان گرداگر ليلي مي‌گردد، دست‌هايش پر از حقارت و وسوسه است او

بدنامي ليلي را مي‌خواهد بهانه بودنش تنها همين است مي‌خواهد قصه ليلي را به بي‌راهه كشد. نام

ليلي رنج شيطان است. شيطان از شيوع ليلي مي‌ترسد ليلي عشق است و شيطان از عشق واهمه دارد.

بخاطره تو ... تورو خدا برگرد

emix — Sun, 29 Jul 2007 21:25:52 GMT

بد از او ديگر نمي خواهم

آفتابو

آسمانو

بد از او ديگر نمي خواهم

چلچراغه كهكشان را

من ديگر بي او نمي جويم

در چمن ها لاله ها را

ديده ام ديگر نمي جويد

چهره هاي آشنا را

بد از او هرگز نمي آيد

خنده بر روي لبانم

مي گريزم از بره يارا ن

تا مگر تنها بمانم

ديگر اي آسمان آبي

خسته ام زين جستجو ها

ياده من كن هركجا ديدي

ن عروسه آرزوها را

يك اگر با يك برابر بود...

emix — Sat, 30 Jun 2007 11:30:18 GMT

معلم پاي تخته داد مي زد

صورتش از خشم گلگون بود

و دستانش به زير پوششي از گرد پنهان بود

ولي آخر كلاسيها ،

لواشك بين خود تقسيم مي كردند

و آن يكي در گوشه اي ديگر "جوانان" را ورق ميزد

براي اينكه بيخود هاي و هوي ميكرد

و با آن شور بي پايان تساويهاي جبري را نشان مي داد

با خطي خوانا بر روي تخته اي كه از ظلمتي تاريك

غمگين بود

تساوي را چنين نوشت :

يك اگر با يك برابر بود

از ميا جمع شاگردان يكي برخاست.

هميشه يك نفر بايد برخيزد...

به آرامي سخن سر داد :

تساوي اشتباهي فاحش و محض است...

نگاه بچه ها ناگه به يك سو خيره گشت و

معلم مات بر جا ماند

و او پرسيد : اگر يك فرد انسان، واحد يك بود

آيا باز يك برابر يك بود

سكوت مدهوشي بود و سوالي سخت...

معلم خشمگين فرياد زد اري برابر بود

و او با پوزخندي گفت :

اگر يك فرد انسان، واحد يك بود

آنكه زور و زر داشت بالا بود

آنكه قلبي پاك و دستي فاقد زر داشت پائين بود

اگر يك فرد انسان، واحد يك بود

آنكه صورت نقره گون، چون قرص ماه ميداشت بالا بود

و اون سيه چرده كه ميناليد پائين بود.

اگر يك فرد انسان، واحد يك بود

اين تساوي زيرو رو ميشد

حال مي پرسم يك اگر با يك برابر بود

نا و مال مفتخوران از كجا آماده مي گرديد؟

يا چه كس ديوار چين را بنا مي كرد ؟

يك اگر با يك برابر بود

پس كه پشتش زير بار فقر خم ميشد ؟

يا كه زير ضربت شلاق له مي گشت ؟

يك اگر با يك برابر بود

پس چه كس آزادگان را در قفس مي كرد ؟

پس چه كس عاشقان را ديوانه مي كرد ؟

پس چه كس خدا را در زمين بيگانه مي كرد ؟

پس چه كس من را با زندگي ...

...

معلم ناله آسا گفت:

بچه ها در دفتر هاي خود بنويسيد كه :

يك برابر يك نيست ...

تو بگو چرا ؟

emix — Wed, 20 Jun 2007 23:34:53 GMT

emix — Sun, 10 Jun 2007 10:03:41 GMT

مطمئن باش و برو
ضربه‌ات كاري بود
دل من سخت شكست
و چه زشت
به من و سادگي‌ام خنديدي
به من و عشقي پاك
كه پر از ياد تو بود
و خيالم مي‌گفت تا ابد مال تو بود
تو برو، برو تا راحتتر
تكه‌هاي دل خود را آرام سر هم بند زنم.

forever

emix — Mon, 04 Jun 2007 01:39:18 GMT

تو را من زهر شيرين خوانم اي عشق

كه نامي خوشتر از اينت ندانم

دگر هر لحظه رنگي تازه گيري

بغير از زهر شيرينت نخوانم

تو زهري،زهر گرم سينه سوزي

تو شيريني، كه شور هستي از توست

شراب جام خورشيدي،كه جان را

نشاط از تو،غم از تو،مستي از توست

به آساني مرا از من ربودي

درون كوره غم آزمودي

دلت آخر به سرگردانيم سوخت

نگاهم را به زيبايي گشودي

بسي گفتند :دل از عشق برگير!

كه:كه نيرنگ است و افسون است و جادوست

ولي ما دل به او بستيم و ديديم

كه اين زهر است،اما...نوشداروست

چه غم دارم كه اين زهر تب آلود

تنم را در جدايي مي گذارد

از آن شادم كه در هنگامه درد

غمي شيرين دلم را مي نوازد

اگر مرگم به نامردي بگيرد

مرا مهر تو در دل جاودانيست

وگر عمرم به ناكامي سر آيد

تو را دارم كه مرگه زندگانيست