تو شيريني، كه شور هستي از توست

شراب جام خورشيدي،كه جان را

نشاط از تو،غم از تو،مستي از توست

به آساني مرا از من ربودي

درون كوره غم آزمودي

دلت آخر به سرگردانيم سوخت

نگاهم را به زيبايي گشودي

بسي گفتند :دل از عشق برگير!

كه:كه نيرنگ است و افسون است و جادوست

ولي ما دل به او بستيم و ديديم

كه اين زهر است،اما...نوشداروست

چه غم دارم كه اين زهر تب آلود

تنم را در جدايي مي گذارد

از آن شادم كه در هنگامه درد

غمي شيرين دلم را مي نوازد

اگر مرگم به نامردي بگيرد

مرا مهر تو در دل جاودانيست

وگر عمرم به ناكامي سر آيد

تو را دارم كه مرگه زندگانيست